'Ik hou van je ...' zijn woorden die iedereen graag zou willen horen. Maar hoe vaak worden ze gezegd? En als iemand dat zegt, meent die dat dan ook?

'Houden van' of 'verliefd zijn op'. Er is een groot verschil tussen 'houden van' en 'verliefd zijn op'. Houden van is respect hebben voor die bepaalde persoon.

Liefde, genegenheid, tederheid voel je. Als je van iemand houdt, écht van iemand houdt, dan mag die persoon 'fouten' maken. Ja, zelfs niet eerlijk tegen je zijn.
Je hoeft de ander ook niet bij je te hebben en te zien. De wetenschap dat de ander ergens is, is al genoeg.

Houden van is ontzettend mooi, je voelt het heel diep van binnen!
Er is nimmer twijfel bij houden van. Je weet het gewoon! Als je de ander ziet of hoort ben je blij, gelukkig. Geen gevoel van 'Oh, wat moet ik nu weer zeggen' of 'Ik heb nou even geen zin in hem of haar te ontmoeten.' Zelfs het denken aan de ander geeft je een warm gevoel. Nooit is de ander teveel!

Houden van betekent nimmer 'het bezitten van' de ander. Zou de ander bij of met een ander gelukkiger zijn dan bij jou, dan accepteer je dat. Je vindt het misschien jammer of niet leuk, maar je kunt er niet boos over worden. Immers, je houdt van de ander en je wilt hem/haar gelukkig zien! Beschouw je echter de ander als 'bezit' dan ergert het je dat de ander het fijner of gezelliger vindt bij een ander.

Angst, een slechte raadgever. Iemand willen bezitten komt voort uit angst! Angst om alleen door het leven te moeten gaan, niet voor 'vol' aangezien te worden omdat je geen partner hebt. Angst dat de ander niet van je houdt. Angst om verlaten te worden. Dit en nog veel meer zijn redenen om iemand te willen 'bezitten'. Leven in angst brengt je argwaan!
Angsten zijn bijna niet te onderdrukken, altijd komen ze weer boven. Hoe vaak de ander ook tegen je zegt: 'Ik hou van je ..' elke keer komt weer die angst. Je kunt in therapie gaan, dat helpt misschien. Beter is het om eerlijk naar jezelf te zijn en je eigenwaarde te vergroten.
Het willen 'bezitten' is oneerlijk, zowel naar jezelf als de ander!

De ander heeft een eigen leven.
In een relatie kan het niet altijd harmonie zijn. De ander kan in gedachten zijn, zich onprettig voelen of problemen hebben. Er zijn zoveel redenen die de goede harmonie kunnen verstoren.
Zorg er echter zelf voor dat dat slechts tijdelijk is. Wacht daarbij echter rustig af tot de ander bereid is om zijn/haar ervaringen met je te delen. Voel je niet buitengesloten!

Houden van of verliefd zijn op?
Verliefd zijn op kan een voorloper zijn van houden van, maar dat hoeft beslist niet. Het kan omslaan in 'medelijden hebben met'.
Een goede relatie bestaat uit met elkaar praten zonder dat je dezelfde mening over iets hoeft te hebben. Je hebt respect voor de gevoelens én de mening van de ander. Je begrijpt de ander misschien niet, maar je vertrouwt de ander. Je laat de ander vrij in doen en in gedachten!

Pas op voor medelijden! Heel vaak wordt 'medelijden' verward met 'houden van'. Als je met iemand medelijden hebt, dan stel je jezelf boven die ander. Je zegt in wezen: 'Je kunt niet zonder mij.'
Je denkt de ander te helpen, het is echter slechts het strelen van je ego!
Bedenk dat als jouw medelijden wegvalt er geen relatie meer over is.
Heb je het gevoel dat de ander niet zonder jou kan? Kijk er dan eens naar of wat je voelt slechts medelijden is!

Durf je geen relatie aan te gaan?
Soms durf je geen relatie aan te gaan omdat je bang bent door de ander te worden afgewezen. Bang dat de ander niet hetzelfde voelt als jij. Wellicht dúrf je helemaal geen relatie aan te gaan. Het is heel moeilijk je met iemand te verbinden als je geen verbintenis met jezelf hebt!
Geen relatie hebben met een ander is geen schande! Een oneerlijke relatie hebben, dat is pas schande!
Bedenk dat medelijden hebben met iemand nimmer kan omslaan in houden van. Medelijden hebben met iemand komt voort uit het niet houden van jezelf, anders zou het mededogen zijn. Daarom is het beter eerst een goede relatie met jezelf te hebben.

Leer van jezelf te houden.
In de eerste twee jaren van je leven ligt de grondslag om van jezelf te houden. Het kan zijn dat je ouder(s) er niet in slaagden je deze jaren te verzorgen. Dat anderen deze zorg deels overnamen. Bijvoorbeeld door ziekenhuisopname, drukke werkzaamheden van de ouders of anderszins. Voor het kind wordt het later dan heel moeilijk om van zichzelf te houden. Het heeft in deze eerste twee jaren reeds geleerd zich steeds aan te passen. In plaats van volledig zichzelf te kunnen zijn.
Door de wisselende contacten in de eerste twee jaren van je leven leer je niet, je te binden aan één persoon! Later is het dan heel moeilijk om een vaste relatie aan te gaan. Immers 'je geliefde' wisselde steeds in die eerste jaren. Je dúrft het niet meer!
Leer het NU! en ... laat je daarin begeleiden.

Daisha de Wijs